Vertelpunt 03

Graflegging van een monnik

Tekstversie

Nu ik hier sta lijken mijn zintuigen in de hoogste staat van paraatheid. Ik sta op scherp, voor mij het stuk graflegging van een monnik, een gebeeldhouwd groepje van vijf monniken, hun gezichten vertrokken van emoties. Een sterk staaltje houtsnijwerk uit de vijftiende eeuw.

De getergde mannen dragen in hun midden het dode lichaam van een zesde monnik. Is de monnik met geweld om het leven gebracht? Vind ik hier mijn ontsnapte geest? Mijn handen trillen, ben je hier? Ik zoek naar een rimpeling in de lucht, een vreemde tocht of de plotselinge kou die duidt op een geestelijke aanwezigheid.

Ik kijk naar de diepe inkepingen van het beeldhouwwerk, hopend op een teken.

De functie van het beeldje is onduidelijk, wie de eigenaar was is onbekend. Wel weten we dat het werkje uit het bondshuis komt, een woonhuis om de hoek, gevonden in een put tijdens een verbouwing, maar geen klooster dus. De geest die ik zoek kan niet deze overleden monnik zijn, mijn avontuur gaat door.